|
İ - i ile başlayan; |
- İbadet de gizli, kabahat da.
- İğneyi kendine, çuvaldızı ele batır.
- İki aslan bir posta sığmaz.
- İki baş bir kazanda kaynamaz.
- İki cambaz bir ipte oynamaz.
- İki çıplak bir hamama yakışır
- İki gönül bir olunca (olursa) samanlık seyran olur.
- İnsan kocar, gönlü kocamaz.
- İnsan konuşa konuşa, hayvan koklaşa koklaşa (anlaşır).
- İnsan sözünden, hayvan yularından tutulur.
- İnsan yedisinde ne ise yetmişinde de odur.
- İp inceldiği yerden kopar.
- İp kırıldığı yerden ulanır(eklenir).
- İstediğini söyleyen, istemediğini işitir.
- İstemek bir ayıp, vermemek iki ayıp.
- İsteyenin bir yüzü kara, vermeyenin iki yüzü.
- İşin yoksa şahit ol, paran çoksa kefil ol.
- İşini kış tut, yaz tutarsa bahtına.
- İşleyen demir ışıldar.
- İt ite buyurur, it de kuyruğuna.
- İt iti ısırmaz.
- İt kağnının gölgesine yatmış, ne koyu gölgem var demiş.
- İt utansa don giyer.
- İt ürür kervan yürür.
- İti an çomağı hazırla.
- İti, öldürene sürütürler.
- İtin ısırmayanı, atın osurmayanı olmaz.
- İven (acele eden) kız ere varmaz, varsa da baht bulmaz.
- İyi insan lafının üzerine gelirmiş.
- İyiliğe karşı iyilik HER kişinin işi, kötülüğe karşı iyilik ER kişinin işi.
|
|